Urazy zębów mlecznych, takie jak intruzja i zwichnięcie

całkowite, prowadzą do najcięższych uszkodzeń zawiązków

zębów stałych. Najczęstsze powikłania pourazowe zębów

stałych to: hipoplazja lub hipokalcyfikacja szkliwa, dilaceracja

korony lub korzenia, częściowe lub całkowite zahamowanie

rozwoju korzenia i zaburzenia wyrzynania. Cel. Celem pracy

było przedstawienie leczenia ortodontycznego u pacjentki

z zatrzymanym stałym siekaczem dolnym o znacznie

zaburzonej budowie, wynikającej z urazu mlecznego

poprzednika. Materiał. Materiał stanowiła dokumentacja:

karta ortodontyczna pacjentki, modele gipsowe oraz zdjęcia

radiologiczne i fotograficzne. Wyniki. Leczenie ortodontyczne

powiodło się, pomimo niekorzystnej budowy morfologicznej

zatrzymanego zęba 41. Po czterech latach obserwacji ząb

pozostaje w łuku. Wnioski. Ząb ma szansę na utrzymanie w zębodole, gdy stosunek długości korony do korzenia (CRR)

wynosi przynajmniej 1 : 1. W opisywanym przypadku CRR

zęba 41 to 2 : 1 co sugerowałoby jego usunięcie. Pomimo to

zdecydowano o wprowadzeniu zatrzymanego zęba do łuku.

Jego obecność w łuku zębowym pozwoliła zachować

odpowiednią jakość kości, do wszczepienia w przyszłości

implantu protetycznego. Leczenie protetyczne (jeśli będzie

konieczne) może zostać przeprowadzone po zakończeniu

pionowego wzrostu twarzy, który u kobiet ma miejsce już po

16. roku życia. Podsumowanie. Prezentowany przypadek

15-letniej pacjentki pokazuje, że ząb, dzięki interwencji

ortodontyczno-chirurgicznej, pomimo znacznie skróconego

korzenia może pozostać w łuku zębowym, pełniąc funkcję

czynnościową i estetyczną. (Świątkowska A, Dunin-Wilczyńska

I, Świątkowski W. Postępowanie ortodontyczne u pacjentki

z zatrzymanym zębem siecznym w żuchwie – opis

przypadku. Forum Ortod 2018; 14: 150-7).