Streszczenie
4/2018
vol. 14
Opis przypadku
Zespół pojedynczego siekacza środkowego szczęki – opis przypadku
- Poradnia Ortodoncji Centralnego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi Central Clinical Hospital of the Medical University of Lodz, Clinic of Orthodontics
- Zakład Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego w Łodzi Medical University of Lodz, Department of Orthodontics
Forum Ortod 2018; 14: 333-343
Data publikacji online: 2019/07/16
Zespół pojedynczego środkowego siekacza szczęki (Solitary
Median Maxillary Central Incisor Syndrome, SMMCI Syndrome)
jest rzadko występującym zespołem wad morfologicznych
obejmujących głównie struktury leżące w linii pośrodkowej
ciała. Etiologia zespołu nie została do końca wyjaśniona, zespół
SMMCI jest częściej obserwowany u kobiet. Charakterystycznym
objawem występującym w obrębie układu stomatognatycznego
jest obecność pojedynczego siekacza centralnego górnego,
położonego w linii pośrodkowej szczęki, i ta anomalia
występuje zarówno w uzębieniu mlecznym, jak i stałym.
Wśród nieprawidłowości rozwojowych towarzyszących
obecności wadliwie zbudowanego pojedynczego zęba siecznego
najczęściej wymieniane są: brak wędzidełka wargi górnej,
deformacje w obrębie jamy nosowej oraz podstawy czaszki wady serca, rozszczep podniebienia i wargi oraz niedorozwój
umysłowy różnego stopnia. Cel. Celem pracy jest
przedstawienie charakterystycznych cech zespołu
pojedynczego siekacza środkowego szczęki na podstawie
studium przypadku 9-letniej pacjentki oraz analizy dostępnego
piśmiennictwa. Materiały i metody. Wykorzystując bazę
danych PubMed, dokonano przeglądu piśmiennictwa, używając
słów kluczowych: siekacz, szczęka, zespół, rozwój, zespół
SMMCI. Opis przypadku. Po wykonaniu badania
podmiotowego i przedmiotowego u przedstawionej pacjentki
rozpoznano cechy zespołu pojedynczego środkowego siekacza
szczęki. Ocena wyników tomografii komputerowej potwierdziła
zwężenie nozdrzy tylnych. Z wyjątkiem alergii na sierść
zwierząt i trawy pacjentka nie cierpiała na żadne ze schorzeń
ogólnoustrojowych. Na podstawie badania klinicznego i analizy
badań dodatkowych rozpoznano: I klasę szkieletową, tyłozgryz
całkowity z protruzją siekacza, zgryz krzyżowy częściowy
boczny obustronny oraz nieprawidłowości zębowe.
Podsumowanie. Pacjenci z rozpoznanym zespołem SMMCI
często wymagają kompleksowej opieki specjalistów
poszczególnych dziedzin medycyny i stomatologii, z uwagi
na możliwość współwystępowania licznych zaburzeń
rozwojowych dotyczących różnych struktur ciała. (Molska
M, Janiszewska J, Mikołajczyk M, Małkiewicz K. Zespół
pojedynczego siekacza środkowego szczęki – opis
przypadku. Forum Ortod 2018; 14: 333-43).
Median Maxillary Central Incisor Syndrome, SMMCI Syndrome)
jest rzadko występującym zespołem wad morfologicznych
obejmujących głównie struktury leżące w linii pośrodkowej
ciała. Etiologia zespołu nie została do końca wyjaśniona, zespół
SMMCI jest częściej obserwowany u kobiet. Charakterystycznym
objawem występującym w obrębie układu stomatognatycznego
jest obecność pojedynczego siekacza centralnego górnego,
położonego w linii pośrodkowej szczęki, i ta anomalia
występuje zarówno w uzębieniu mlecznym, jak i stałym.
Wśród nieprawidłowości rozwojowych towarzyszących
obecności wadliwie zbudowanego pojedynczego zęba siecznego
najczęściej wymieniane są: brak wędzidełka wargi górnej,
deformacje w obrębie jamy nosowej oraz podstawy czaszki wady serca, rozszczep podniebienia i wargi oraz niedorozwój
umysłowy różnego stopnia. Cel. Celem pracy jest
przedstawienie charakterystycznych cech zespołu
pojedynczego siekacza środkowego szczęki na podstawie
studium przypadku 9-letniej pacjentki oraz analizy dostępnego
piśmiennictwa. Materiały i metody. Wykorzystując bazę
danych PubMed, dokonano przeglądu piśmiennictwa, używając
słów kluczowych: siekacz, szczęka, zespół, rozwój, zespół
SMMCI. Opis przypadku. Po wykonaniu badania
podmiotowego i przedmiotowego u przedstawionej pacjentki
rozpoznano cechy zespołu pojedynczego środkowego siekacza
szczęki. Ocena wyników tomografii komputerowej potwierdziła
zwężenie nozdrzy tylnych. Z wyjątkiem alergii na sierść
zwierząt i trawy pacjentka nie cierpiała na żadne ze schorzeń
ogólnoustrojowych. Na podstawie badania klinicznego i analizy
badań dodatkowych rozpoznano: I klasę szkieletową, tyłozgryz
całkowity z protruzją siekacza, zgryz krzyżowy częściowy
boczny obustronny oraz nieprawidłowości zębowe.
Podsumowanie. Pacjenci z rozpoznanym zespołem SMMCI
często wymagają kompleksowej opieki specjalistów
poszczególnych dziedzin medycyny i stomatologii, z uwagi
na możliwość współwystępowania licznych zaburzeń
rozwojowych dotyczących różnych struktur ciała. (Molska
M, Janiszewska J, Mikołajczyk M, Małkiewicz K. Zespół
pojedynczego siekacza środkowego szczęki – opis
przypadku. Forum Ortod 2018; 14: 333-43).
Słowa kluczowe
rozwój, siekacz, szczęka, zespół, zespół SMMCI
Zintergrowane z
