Wady zgryzu należą do najczęstszych przyczyn konsultacji ortodontycznych, jednak decyzja o rozpoczęciu leczenia ortodontycznego zależy nie tylko od rozpoznania klinicznego.

Cel

Celem badania była ocena, czy cechy wady zgryzu oraz parametry łuków zębowych oceniane na cyfrowych modelach diagnostycznych są związane z podjęciem leczenia ortodontycznego po konsultacji.

Materiał i metody

Retrospektywne badanie obserwacyjne przeprowadzono na podstawie dokumentacji medycznej pacjentów zgłaszających się na konsultację ortodontyczną w latach 2022–2024. Do analizy włączono pacjentów w wieku ≥ 11 lat posiadających cyfrowe modele diagnostyczne. Na modelach oceniono m.in. relacje zębowe według Angle’a, stłoczenia, szparowatość, zgryz krzyżowy i przewieszony, asymetrię linii pośrodkowej oraz wykonano pomiary szerokości łuków zębowych, nagryzu pionowego i poziomego. Głównym ocenianym czynnikiem było rozpoczęcie leczenia ortodontycznego po konsultacji.

Wyniki

Do analizy włączono 832 pacjentów, z czego 476 rozpoczęło leczenie ortodontyczne. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w zakresie szerokości łuków zębowych ani nagryzu poziomego. W grupie pacjentów rozpoczynających leczenie odnotowano natomiast nieco większy nagryz pionowy (p = 0,049). Stwierdzono również istotnie częstsze występowanie stłoczeń zębów w tej grupie (82,25% vs 76,45%; p = 0,038). Pozostałe analizowane cechy okluzyjne nie różniły się istotnie między grupami.

Wnioski

W analizowanej populacji rozpoczęcie leczenia ortodontycznego było częściej związane z obecnością stłoczeń zębów oraz nieco większym nagryzem pionowym. Natomiast szerokość łuków zębowych nie wykazywała związku z podjęciem leczenia. Uzyskane wyniki wskazują, że ocena warunków przestrzennych w łukach zębowych oraz relacji pionowych może mieć szczególne znaczenie w kontekście decyzji o rozpoczęciu leczenia ortodontycznego.