Wstęp

Oczekiwania pacjentów dotyczące estetyki uległy zmianie, co przyczyniło się do promowania przezroczystych nakładek. W 1997 r. firma Align Technology Inc. (Santa Clara‚ CA‚USA) wprowadziła technikę Invisalign. Cała procedura projektowania jest przeprowadzana na komputerze przy użyciu modelu 3D, a nakładki są wykonywane w technologii wspomaganego komputerowo projektowania i wytwarzania (CAD-CAM).

Cel

Celem tego przeglądu było zbadanie skuteczności leczenia ortodontycznego z wykorzystaniem systemu Invisalign® i związanych z nim powikłań.

Materiał i metody

W okresie od stycznia 2013 r. do lipca 2019 r. w bazach MEDLINE, PubMed i EMBASE przeprowadzono wszechstronne elektroniczne wyszukiwanie. W tym procesie użyto terminu „Invisalign” jako jedynego terminu wyszukiwania, a do wydobycia danych zastosowano wytyczne PRISMA.

Wyniki

Do tego badania przeglądowego włączono czternaście badań, w których analizowano wyniki leczenia w terapii ekstrakcyjnej/nieekstrakcyjnej, dyskomfort, powikłania oraz opinię pacjentów na temat systemu Invisalign. System Invisalign charakteryzuje się krótszym czasem trwania leczenia i podobną resorpcją korzenia. Zakończenie leczenia za pomocą systemu Invisalign może wymagać dodatkowych aparatów. Pacjenci stosujący Invisalign doświadczają mniej bólu i trudności podczas jedzenia, ale mają więcej problemów z mową i przełykaniem. Ogólnie rzecz biorąc, w badaniach wykazano, że leczenie aparatami stałymi było bardziej skuteczne w odniesieniu do zmniejszenia nasilenia wad zgryzu. Invisalign może również zapewnić przechylenie koron, ruchy zębów i tork, podobnie jak aparaty stałe.

Wnioski

Stwierdzono, że nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków co do efektów leczenia systemem Invisalign. Potrzebne są przyszłe badania kliniczne ukazujące solidne dowody naukowe w celu wsparcia twierdzeń o efektach leczenia systemem Invisalign. Przy stosowaniu nakładek Invisalign klinicyści muszą polegać na swoim doświadczeniu klinicznym, opiniach ekspertów i ograniczonych opublikowanych dowodach.