Zawiązki trzecich zębów trzonowych powstają ok. 9. roku życia, a wyrzynają się między 17. a 25. rokiem życia. Ich agenezja dotyczy około 20% populacji. Resorpcja jest to proces fizjologiczny lub patologiczny, który powoduje utratę objętości tkanek zęba. W wyniku działania odon­toklastów dochodzi do utraty cementu i/lub zębiny. Re­sorpcja zewnętrzna drugich zębów trzonowych spowodowana uciskiem trzecich zębów trzonowych jest procesem patologicznym. Stopień nasilenia resorpcji możemy określić jako: niewielki (utrata mniej niż połowy grubości zębiny); umiarkowany (resorpcja co najmniej 1/2 grubości zębiny) lub ciężki (sięgający do komory miazgi). Ryzyko wystąpienia resorpcji zależy od położenia zawiąz­ków trzecich zębów trzonowych. Rokowania dotyczące drugich zębów trzonowych z bezobjawową resorpcją po ekstrakcji trzecich zębów trzonowych, które je spowodo­wały, są dobre. Zęby te z reguły wymagają tylko okresowej obserwacji.

Cel

Opis przypadków klinicznych, w których badaniem radiologicznym potwierdzono resorpcję dru­gich zębów trzonowych spowodowaną obecnością i nie­prawidłowym torem wyrzynania trzeciego zęba trzonowego.

Materiał i metody

W prezentowanych siedmiu przypad­kach klinicznych przeprowadzono wywiad, wykonano ba­danie kliniczne oraz zaplanowano badania radiologiczne – pantomogram i CBCT.

Wyniki

Resorpcja drugich zębów trzonowych spowodowana obecnością trzecich zębów trzonowych może być rozpoznana u pacjentów w różnym wieku, zarówno w trakcie rozwoju trzecich zębów trzo­nowych, jak i po jego zakończeniu.

Wnioski

Wystąpienie powikłań w postaci resorpcji drugich zębów trzonowych przez trzecie zęby trzonowe jest trudne do przewidzenia. Prawidłowa pozycja zawiązka podczas przeglądowego badania radiologicznego nie jest gwarantem braku wystą­pienia resorpcji w przyszłości.