Forum Ortodontyczne

Streszczenie

2/2018 vol. 14
Artykuł przeglądowy

Porównanie szerokości górnych dróg oddechowych na wysokości migdałka gardłowego u pacjentów z prawidłowym i zaburzonym torem oddychania

  1. Prywatna Praktyka, Kielce Private Practice, Kielce
  2. Katedra i Poradnia Ortodoncji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie Department of Orthodontics, Jagiellonian University Collegium Medicum, Cracow
Forum Ortod 2018; 14: 106-118
Data publikacji online: 2019/07/16
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease
Przedstawione badanie ocenia szerokość górnych dróg

oddechowych na wysokości migdałka gardłowego w grupie

pacjentów z prawidłowym (nosowym) i zaburzonym (ustnym

lub mieszanym) torem oddychania. Cel. Porównanie szerokości

górnych dróg oddechowych w grupie badanej (zaburzony tor

oddychania) i kontrolnej (prawidłowy tor oddychania) oraz

ustalenie progu odcięcia i średnich wartości granicznych,

umożliwiających diagnostykę różnicową nawykowego

i konstytucjonalnego sposobu oddychania. Materiał i metody.

W badaniu wzięło udział 221 pacjentów leczonych w Poradni

Aquadent-Ortoestetyka w Kielcach. Na podstawie wywiadu,

badania klinicznego oraz subiektywnej oceny szerokości

górnych dróg oddechowych wg Holmberga zakwalifikowano

odpowiednio 112 pacjentów do grupy badanej oraz 109

pacjentów do grupy kontrolnej. Dokonano pomiarów

szerokości górnych dróg oddechowych za pomocą dwóch różnych metod liniowych: zmodyfikowanej metody wg

Holmberga i Linder-Aronsona oraz wg Linder-Aronsona

i Henricsona (AD1-PNS, AD2-PNS). Wyniki. W grupie badanej

średnia wartość pomiaru wg Holmberga wynosi 4,25 mm,

natomiast w grupie kontrolnej – 14,1 mm. Średnie wartości

pomiarów AD1-PNS oraz AD2-PNS w grupie badanej wynoszą

odpowiednio 8,1 mm oraz 9,5 mm i można je uznać za średnie

wartości graniczne. Szerokość 6 mm wg Holmberga stanowi

natomiast próg odcięcia między grupą badaną i kontrolną,

i należy ją monitorować. W przypadku pomiaru wg Holmberga

różnica między grupą badaną i kontrolną wynosi 9,85 mm.

W przypadku pomiarów AD1-PNS i AD2-PNS różnica między

grupą badaną i kontrolną wynosi odpowiednio 11,4 mm

i 10,0 mm. Wnioski. Szerokość górnych dróg oddechowych

na wysokości migdałka gardłowego wykazuje istotną

statystycznie różnicę pomiędzy grupą badaną i kontrolną. Może

to świadczyć o znacznym zwężeniu górnych dróg oddechowych

na wysokości migdałka gardłowego w grupie badanej lub

o odmiennym typie budowy twarzowej części czaszki. Wartości

graniczne uzyskane w badaniu pozwalają na różnicowanie

nawykowego i konstytucjonalnego sposobu oddychania.

(Duda A, Stós W. Porównanie szerokości górnych dróg

oddechowych na wysokości migdałka gardłowego

u pacjentów z prawidłowym i zaburzonym torem

oddychania. Forum Ortod 2018; 14: 106-18).
Udostępnij
without publication fees