Streszczenie
2/2018
vol. 14
Artykuł przeglądowy
Porównanie szerokości górnych dróg oddechowych na wysokości migdałka gardłowego u pacjentów z prawidłowym i zaburzonym torem oddychania
- Prywatna Praktyka, Kielce Private Practice, Kielce
- Katedra i Poradnia Ortodoncji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie Department of Orthodontics, Jagiellonian University Collegium Medicum, Cracow
Forum Ortod 2018; 14: 106-118
Data publikacji online: 2019/07/16
Przedstawione badanie ocenia szerokość górnych dróg
oddechowych na wysokości migdałka gardłowego w grupie
pacjentów z prawidłowym (nosowym) i zaburzonym (ustnym
lub mieszanym) torem oddychania. Cel. Porównanie szerokości
górnych dróg oddechowych w grupie badanej (zaburzony tor
oddychania) i kontrolnej (prawidłowy tor oddychania) oraz
ustalenie progu odcięcia i średnich wartości granicznych,
umożliwiających diagnostykę różnicową nawykowego
i konstytucjonalnego sposobu oddychania. Materiał i metody.
W badaniu wzięło udział 221 pacjentów leczonych w Poradni
Aquadent-Ortoestetyka w Kielcach. Na podstawie wywiadu,
badania klinicznego oraz subiektywnej oceny szerokości
górnych dróg oddechowych wg Holmberga zakwalifikowano
odpowiednio 112 pacjentów do grupy badanej oraz 109
pacjentów do grupy kontrolnej. Dokonano pomiarów
szerokości górnych dróg oddechowych za pomocą dwóch różnych metod liniowych: zmodyfikowanej metody wg
Holmberga i Linder-Aronsona oraz wg Linder-Aronsona
i Henricsona (AD1-PNS, AD2-PNS). Wyniki. W grupie badanej
średnia wartość pomiaru wg Holmberga wynosi 4,25 mm,
natomiast w grupie kontrolnej – 14,1 mm. Średnie wartości
pomiarów AD1-PNS oraz AD2-PNS w grupie badanej wynoszą
odpowiednio 8,1 mm oraz 9,5 mm i można je uznać za średnie
wartości graniczne. Szerokość 6 mm wg Holmberga stanowi
natomiast próg odcięcia między grupą badaną i kontrolną,
i należy ją monitorować. W przypadku pomiaru wg Holmberga
różnica między grupą badaną i kontrolną wynosi 9,85 mm.
W przypadku pomiarów AD1-PNS i AD2-PNS różnica między
grupą badaną i kontrolną wynosi odpowiednio 11,4 mm
i 10,0 mm. Wnioski. Szerokość górnych dróg oddechowych
na wysokości migdałka gardłowego wykazuje istotną
statystycznie różnicę pomiędzy grupą badaną i kontrolną. Może
to świadczyć o znacznym zwężeniu górnych dróg oddechowych
na wysokości migdałka gardłowego w grupie badanej lub
o odmiennym typie budowy twarzowej części czaszki. Wartości
graniczne uzyskane w badaniu pozwalają na różnicowanie
nawykowego i konstytucjonalnego sposobu oddychania.
(Duda A, Stós W. Porównanie szerokości górnych dróg
oddechowych na wysokości migdałka gardłowego
u pacjentów z prawidłowym i zaburzonym torem
oddychania. Forum Ortod 2018; 14: 106-18).
oddechowych na wysokości migdałka gardłowego w grupie
pacjentów z prawidłowym (nosowym) i zaburzonym (ustnym
lub mieszanym) torem oddychania. Cel. Porównanie szerokości
górnych dróg oddechowych w grupie badanej (zaburzony tor
oddychania) i kontrolnej (prawidłowy tor oddychania) oraz
ustalenie progu odcięcia i średnich wartości granicznych,
umożliwiających diagnostykę różnicową nawykowego
i konstytucjonalnego sposobu oddychania. Materiał i metody.
W badaniu wzięło udział 221 pacjentów leczonych w Poradni
Aquadent-Ortoestetyka w Kielcach. Na podstawie wywiadu,
badania klinicznego oraz subiektywnej oceny szerokości
górnych dróg oddechowych wg Holmberga zakwalifikowano
odpowiednio 112 pacjentów do grupy badanej oraz 109
pacjentów do grupy kontrolnej. Dokonano pomiarów
szerokości górnych dróg oddechowych za pomocą dwóch różnych metod liniowych: zmodyfikowanej metody wg
Holmberga i Linder-Aronsona oraz wg Linder-Aronsona
i Henricsona (AD1-PNS, AD2-PNS). Wyniki. W grupie badanej
średnia wartość pomiaru wg Holmberga wynosi 4,25 mm,
natomiast w grupie kontrolnej – 14,1 mm. Średnie wartości
pomiarów AD1-PNS oraz AD2-PNS w grupie badanej wynoszą
odpowiednio 8,1 mm oraz 9,5 mm i można je uznać za średnie
wartości graniczne. Szerokość 6 mm wg Holmberga stanowi
natomiast próg odcięcia między grupą badaną i kontrolną,
i należy ją monitorować. W przypadku pomiaru wg Holmberga
różnica między grupą badaną i kontrolną wynosi 9,85 mm.
W przypadku pomiarów AD1-PNS i AD2-PNS różnica między
grupą badaną i kontrolną wynosi odpowiednio 11,4 mm
i 10,0 mm. Wnioski. Szerokość górnych dróg oddechowych
na wysokości migdałka gardłowego wykazuje istotną
statystycznie różnicę pomiędzy grupą badaną i kontrolną. Może
to świadczyć o znacznym zwężeniu górnych dróg oddechowych
na wysokości migdałka gardłowego w grupie badanej lub
o odmiennym typie budowy twarzowej części czaszki. Wartości
graniczne uzyskane w badaniu pozwalają na różnicowanie
nawykowego i konstytucjonalnego sposobu oddychania.
(Duda A, Stós W. Porównanie szerokości górnych dróg
oddechowych na wysokości migdałka gardłowego
u pacjentów z prawidłowym i zaburzonym torem
oddychania. Forum Ortod 2018; 14: 106-18).
Słowa kluczowe
przerost migdałka gardłowego, ustny tor oddychania, zaburzenia toru oddychania, adenotomia
Zintergrowane z
