Wstęp

W literaturze można znaleźć wiele badań na temat stosowania różnych pomiarów i metod dotyczących położenia dolnej i górnej szczęki w płaszczyźnie przednio-tylnej i pionowej.

Cel

Celem badania była ocena zależności pomiędzy poszczególnymi parametrami stosowanymi w określaniu przednio-tylnej relacji szczęk u osób z różnymi typami pionowego wzrostu twarzy.

Materiał i metody

Do badania włączono cefalogramy boczne 150 pacjentów z różnymi typami pionowego wzrostu twarzy [z niskim kątem (ang. Low-Angle, LA), prawidłowym kątem (ang. Norm-Angle, NA) i wysokim kątem (ang. High-Angle, HA)] i wadami zgryzu klasy I. Do określenia relacji szczęki w płaszczyźnie strzał- kowej oceniano i porównano ze sobą kąty ANB, analizę Wits, A-Nperp, Pog-Nperp, Beta, W i Yen.

Wyniki

Stwierdzono, że parametry analizy Witsa, kątów Pog-Nperp, Beta, W i Yen różniły się istotnie pomiędzy grupami (p<0,05). Parametry analizy Witsa, kątów Pog-Nperp i Yen okazały się istotnie niższe u osób typu HA niż u osób typu LA, natomiast kąt Beta okazał się istotnie wyższy u osób typu HA niż u osób typu LA (p<0,05). Kąty Beta i W były istotnie niższe u osób typu NA niż u osób typu HA (p<0,05). Stwierdzono, że kąty ANB, Beta, W i Yen wykorzystywane w ocenie relacji szczęk w płaszczyźnie strzałkowej wykazują istotną korelację niezależnie od typu pionowego wzrostu twarzy (p<0,05).

Wnioski

W niniejszym badaniu zinterpretowano relacje pomiędzy różnymi parametrami strzałkowymi w zależności od wzorca pionowego wzrostu twarzy. Parametry strzałkowe, które można wykorzystać we wszystkich trzech grupach, to kąty ANB, Beta, W i Yen oraz analiza Wits.