Najczęściej występującymi wrodzonymi wadami twarzoczaszki, stanowiącymi około 14–17% wszystkich nieprawidłowości rozwojowych, są rozszczepy wargi, wyrostka zębodołowego i podniebienia. W dostępnym piśmiennictwie notuje się niewiele publikacji dotyczących analizy zmian w strukturach kostnych twarzowej części czaszki u pacjentów z izolowanym rozszczepem podniebienia.

Cel

Ocena budowy twarzowej części czaszki oraz zaburzeń zębowych u pacjentów z rozszczepem podniebienia wtórnego.

Materiał i metody

Materiał do badań stanowiła standardowo wykonywana dokumentacja medyczna 64 pacjentów z rozszczepem podniebienia wtórnego w wieku od 7 do 14 lat, leczonych chirurgicznie we wczesnym dzieciństwie. Grupa kontrolna składała się z 56 dzieci bez wad wrodzonych w obrębie twarzowej części czaszki i z prawidłowymi relacjami szkieletowymi. Każda z grup została podzielona na podgrupy, w zależności od wieku zębowego. W analizie cefalometrycznej wzięto pod uwagę wybrane kątowe i liniowe parametry. Zdjęcia ortopantomograficzne posłużyły do oceny zaburzeń uzębienia (hipodoncja lub hiperdoncja) w grupie badanej i kontrolnej.

Wyniki

Wyniki analizy cefalometycznej wskazują, że w obydwu podgrupach pacjentów rozszczepowych wystąpiło statystycznie istotne skrócenie i cofnięcie szczęki, posteriorotacja żuchwy, pogorszenie parametrów pionowych oraz przechylenie dolnych siekaczy w porównaniu do grupy kontrolnej. Ponadto na zdjęciach ortopantomograficznych zaobserwowano, że hipodoncja występuje częściej u pacjentów z rozszczepem podniebienia wtórnego, niż w grupie kontrolnej, i dotyczy głównie zębów przedtrzonowych szczęki i żuchwy.

Wnioski

Przedstawione wyniki sugerują, że rozszczep podniebienia wtórnego ma niekorzystny wpływ na wzrost i rozwój twarzowej części czaszki.