Zabieg protrakcji szczęki z użyciem ortopedycznej maski twarzowej jest metodą często stosowaną u pacjentów ze szkieletowymi wadami zgryzu klasy III z powodu retrognacji szczęki.

Cel.

Celem tego badania jest ocena zmian parametrów mierzonych na dwuwymiarowych zdjęciach czołowych i profilowych wykonanych na początku (T0) i na końcu (T1) leczenia z zastosowaniem ortopedycznej maski twarzowej u pacjentów ze szkieletowymi wadami zgryzu klasy III, przy użyciu sztucznej inteligencji (AI).

Materiał i metody.

Do badania włączono łącznie 23 pacjentów ze szkieletowymi wadami zgryzu klasy III leczonych ortopedyczną maską twarzową. W tym badaniu oceniono osiem parametrów: kąt nosowo-wargowy, kąt bródkowo-wargowy, kąt projekcji podbródka, kąt A'B' w płaszczyźnie frankfurckiej, stosunek górnej wargi do dolnej wargi, stosunek środkowej części twarzy do dolnej części twarzy, górna warga - linia E, dolna warga - linia E.

Wyniki.

Z wyjątkiem kąta nosowo-wargowego zaobserwowano znaczące zmiany we wszystkich parametrach między pomiarami w punkcie czasowym T0 i T1. Stwierdzono umiarkowanie ujemną korelację między kątem utworzonym przez kąt A'B' w płaszczyźnie frankfurckiej a stosunkiem górnej wargi do dolnej wargi i odległością między górną wargą a linią E. Stwierdzono umiarkowanie dodatnią korelację między odległością dolnej wargi od linii E a stosunkiem środkowej i dolnej części twarzy oraz odległością górnej wargi od linii E.

Wniosek.

Zastosowanie analizy z wykorzystaniem AI jest skuteczną, łatwą i niedrogą metodą oceny zmian w strukturach twarzy spowodowanych leczeniem u pacjentów z wadami zgryzu klasy III.