Wstęp

W procesie leczenia ortodonci coraz chętniej sięgają po miniimplanty ortodontyczne. Ze względu na łatwy dostęp, niskie ryzyko uszkodzenia struktur anatomicznych oraz obecność dziąsła skeratynizowanego podniebienie jest najbardziej korzystnym miejscem do wprowadzenia miniśrub. Przy wyborze lokalizacji miniimplantu należy zwrócić uwagę na ilość kości oraz grubość tkanek miękkich znajdujących się w danym miejscu.

Cel

Celem badania była ocena grubości tkanek miękkich pokrywających centralną część podniebienia oraz porównanie ich wymiaru w zależności od płci i wieku pod kątem doboru odpowiedniego miejsca do umieszczenia miniimplantów.

Materiał i metody

W badaniu przeanalizowano 105 tomografii komputerowych wiązki stożkowej pacjentów (55 kobiet, 50 mężczyzn, średnia wieku 28 lat), na których mierzono grubość błony śluzowej podniebienia w określonych 12 punktach. Punkty znajdowały się 3, 6, 10, 18 mm za tylną ścianą otworu przysiecznego oraz w odległości 0, 3, 6 mm bocznie od linii szwu podniebiennego. Uzyskane dane poddano analizie statystycznej w celu oceny średniej grubości błony śluzowej podniebienia, oceny zależności grubości tkanek miękkich w stosunku do lokalizacji na podniebieniu oraz w stosunku do płci i wieku.

Wyniki

Stwierdzono, że im dalej ku tyłowi od otworu przysiecznego oraz im bliżej linii pośrodkowej podniebienia, tym błona śluzowa staje się cieńsza i tworzy dogodniejsze warunki do umieszczenia miniimplantów. Grubość tkanek miękkich jest większa u mężczyzn niż u kobiet w obszarze podniebienia 18 mm za dystalnym brzegiem otworu przysiecznego.

Wnioski

W badaniu stwierdzono, że grubość tkanek miękkich pokrywających centralną część podniebienia różni się w zależności od płci, wieku i lokalizacji na podniebieniu.