Wstęp

Zjawisko transmigracji jest jednym z rodzajów zatrzymania zęba. Według Tarsiano i wsp. o transmigracji mówimy wtedy, gdy niewyrznięty kieł żuchwy przekracza linię pośrodkową. Dotyczy ona głównie kłów dolnych, a etiologia jej występowania nie jest do końca wyjaśniona. Diagnostyka jest oparta na stwierdzeniu obecności przetrwałego kła mlecznego w badaniu wewnątrzustnym oraz ocenie zdjęć pantomograficznych pacjentów 8–9-letnich.

Cel

Celem pracy jest opis diagnostyki, planowania i etapów leczenia, a także zastosowania lipbumpera jako aparatu użytecznego przy wprowadzeniu do łuku transmigrowanego kła żuchwy typu 1. według Mupparapu.

Opis przypadku

Do przychodni SmileArtStudio zgłosił się 14-letni pacjent w celu konsultacji ortodontycznej. W badaniu wewnątrzustnym stwierdzono przetrwały kieł i drugi trzonowiec mleczny po stronie prawej w łuku dolnym. Na zdjęciu pantomograficznym dostarczonym przez pacjenta rozpoznano transmigrację stałego kła dolnego po stronie prawej. Wykonano dokumentację ortodontyczną obejmującą wyciski, fotografie oraz badanie obrazowe z użyciem wiązki stożkowej CBCT. Pacjent wraz z rodzicami byli zmotywowani do podjęcia leczenia mającego na celu zachowanie zatrzymanego kła. Plan leczenia obejmował chirurgiczne odsłonięcie kła, naklejenie zaczepu z metalowym łańcuszkiem oraz wykonanie zmodyfikowanego lip bumpera, do którego zamierzano przyłożyć siłę.

Dyskusja

Sposób leczenia transmigracji kłów jest uzależniony od wielu czynników, w tym od stopnia rozwoju korzenia zatrzymanego kła oraz jego położenia. Rozważanymi strategiami leczenia są ekstruzja ortodontyczna, ekstrakcja lub pozostawienie go i kontrola radiologiczna.

Podsumowanie

Większość transmigrowanych kłów wykazuje korzystne położenie (typ 1. wg Mupparapu), dzięki czemu możliwe jest podjęcie próby wprowadzenia kła do łuku zębowego.