Celem leczenia ortodontycznego jest uzyskanie poprawy estetyki i funkcji układu stomatognatycznego. Przyspieszenie końcowych efektów leczenia jest korzystne ze względu na rosnące oczekiwania pacjentów i jednocześnie pozwala zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań, takich jak demineralizacja szkliwa, próchnica, resorpcja korzeni zębów, stan zapalny dziąseł i przyzębia. Skuteczną metodą chirurgiczną skracającą czas leczenia ortodontycznego jest kortykotomia, która jest definiowana jako procedura chirurgiczna mająca na celu cięcie lub perforowanie zewnętrznej kości zbitej. Spowodowane nacięciem kortykotomijnym uszkodzenie kości rozpoczyna kaskadę procesów jej demineralizacji i remineralizacji. W ich wyniku dochodzi do przejściowej osteopenii charakteryzującej się zmniejszeniem gęstości tkanki kostnej, a przez to zmniejszeniem oporu na ruch zęba. Zastosowanie tej techniki umożliwia przesunięcia zębów, które są wyzwaniem dla konwencjonalnych metod ortodontycznych oraz poprawia stabilność uzyskanych wyników. Dzięki dodatkowemu zastosowaniu materiałów augmetacyjnych korzystnie zmienia się grubość tkanek twardych.

Cel

Celem pracy było przedstawienie procedury kortykotomii i augmentacji tkanek twardych wyrostka zębodołowego szczęki wspomagającej leczenie ortodontyczne pacjentki, u której występowały trudności z prawidłowym ustawieniem zębów w łuku zębowym, charakteryzującym się cienkim morfotypem kości wyrostka.

Materiał i metody

W leczeniu zastosowano chirurgiczną metodę piezocision, z użyciem materiału ksenogennego.

Wyniki

W wyniku leczenia ortodontycznego kontynuowanego po zabiegu piezocision uzyskano prawidłowe ustawienie zębów w szczęce. Obecny przed zabiegiem cienki morfotyp kostny został korzystnie zmieniony po zastosowaniu biomateriału.

Wnioski

W prezentowanym przypadku zabieg kortykotomii pozwolił na realizację założonego planu leczenia ortodontycznego.