Uśmiech stanowi ważny element estetyki twarzy. Gdy ekspozycja dziąseł przekracza 3 mm, określany jest jako uśmiech dziąsłowy. Miniimplanty wykorzystywane jako zakotwienie szkieletowe stanowią skuteczną, niechirurgiczną metodę korekcji tego zjawiska.

Cel

Celem pracy jest przedstawienie przypadku klinicznego, w którym uśmiech dziąsłowy został skorygowany z zastosowaniem miniimplantów wewnątrzzębodołowych, pełniących funkcję biomechanicznego zakotwienia w przednim odcinku szczęki,umożliwiających kontrolowaną intruzję zębów przednich szczęki.

Materiał i metody

33-letnia pacjentka z nadmierną ekspozycją dziąseł podczas uśmiechu została poddana leczeniu ortodontycznemu z użyciem pasywnego aparatu samoligaturującego oraz dwóch miniimplantów wewnątrzzębodołowych, umieszczonych pomiędzy siekaczami bocznymi a kłami szczęki. Miniimplanty zastosowano jako stabilne zakotwienie szkieletowe w celu ograniczenia niepożądanych przemieszczeń zębowych. Po wstępnym poziomowaniu i ustawieniu zębów z zastosowaniem termoaktywnych łuków NiTi, zastosowano łuk stalowy 0,016×0,022" oraz łańcuszki elastyczne w celu uzyskania intruzji zębów przednich szczęki. Uzyskany efekt intruzji stabilizowano przez okres trzech miesięcy przed zdjęciem aparatu.

Opis przypadku

Ekspozycja dziąseł zmniejszyła się do wartości poniżej 3 mm, co przyczyniło się do poprawy estetyki uśmiechu i harmonii rysów twarzy. Analiza cefalometryczna potwierdziła wyprostowanie siekaczy górnych w porównaniu do ich wyjściowego nachylenia, bez istotnych zmian w pozostałych strukturach zgryzowych.

Wnioski

Miniimplanty wewnątrzzębodołowe stanowią przewidywalną i skuteczną alternatywę dla leczenia chirurgicznego w korekcji uśmiechu dziąsłowego. Odpowiednio zaplanowana biomechanika umożliwia stabilną intruzję zębów przednich szczęki, poprawę estetyki uśmiechu oraz wysoką satysfakcję pacjenta, co czyni tę metodę użytecznym rozwiązaniem w leczeniu pacjentów z nadmierną ekspozycją dziąseł.