Kąt nosowo-wargowy, zawarty pomiędzy liniami wyznaczanymi przez punkty subnasale-labrale superius oraz subnasale-columella, określa relacje wargi górnej do podstawy nosa. Normy przyjęte w analizie cefalometrycznej według Segnera–Hasunda określają średnią wartość na 110°.

Cel

Ocena korelacji wartości kąta nosowo-wargowego ze stopniem subiektywnie postrzeganej atrakcyjności profilu twarzy.

Materiał i metody

Z komercyjnego banku zdjęć w ybrano po jednym profilu młodych osób – mężczyzny i kobiety. Fotografie poddano obróbce graficznej, modyfikując o 5° położenie wargi górnej do podstawy nosa w wartościach kąta nosowo-wargowego w przedziale 85° do 125°. Grupa licząca 2085 respondentów, w tym 1915 osób niezwiązanych ze stomatologią oraz 170 lekarzy dentystów, oceniało zdjęcia zestawione losowo w ankiecie internetowej, w której poddano ocenie atrakcyjność profilu w skali od 1 do 10. Analizę statystyczną wykonano, wykorzystując pakiet Statistica 13.3 (Statsoft, Kraków, Polska). Zmienne kategoryczne analizowano testem chi2 Pearsona.

Wyniki

Według ankietowanych najbardziej atrakcyjne profile żeński i męski cechowała wartość kąta nosowo- -wargowego na poziomie 100°. Wartości kątów cechujące profile w kolejności od najbardziej do najmniej atrakcyjnego profilu wynosiły odpowiednio: dla profilu kobiety 100°, 95°, 90°,105°, 115°, 110°, 85°, 120°, 125°; dla profilu mężczyzny 100°, 105°, 95°, 110°, 115°, 90°, 120°, 85° oraz 125°.

Wnioski

Wartość kąta nosowo-wargowego znacząco wpływa na atrakcyjność profilu twarzy. Wyniki autorów z jednej strony potwierdzają udowodniony we współczesnej literaturze znacznie bliższy zakres kąta nosowo-wargowego między mężczyznami i kobietami, niż podawano to wcześniej, z drugiej jednak negują opinię, że ocena idealnego profilu jest zależna od grupy wiekowej lub podziału oceniających według płci.