Wstęp

Odpowiednie pozycjonowanie zamka w trzech płaszczyznach jest kluczowe dla przebiegu i skuteczności leczenia ortodontycznego. Obecnie w leczeniu ortodontycznym wykorzystywane są metody bezpośredniego (DBB) i pośredniego klejenia zamków (IBB).

Cel

Celem pracy było porównanie metody pośredniego i bezpośredniego klejenia zamków na podstawie analizy dostępnej literatury.

Materiał i metody

Wykorzystując bazy danych PubMed, ScienceDirect, Wiley, EBSCOhost, wyszukano artykuły dotyczące DBB i IBB, z wykorzystaniem słów kluczowych: direct bracket bonding, indirect bracket bonding, comparison of indirect and direct bonding oraz ich polskiego tłumaczenia. Do przeglądu zakwalifikowano 28 artykułów z lat 1972–2019 najbardziej odpowiadających założonemu celowi pracy.

Wyniki

Dostępne piśmiennictwo nie wykazuje istotnej statystycznie różnicy w odsetku odklejonych zamków w metodach DBB lub IBB. W metodzie bezpośredniej (DBB) nieplanowane odklejenie się zamka następuje najczęściej w 24–48 godzin od momentu jego założenia. W metodzie pośredniej (IBB) nieplanowane odklejenie się zamka następuje na ogół podczas zdejmowania szyny transferowej. Obie metody zapewniają porównywalną adhezję w przypadku stłoczeń zębów, niezależnie od stopnia ich zaawansowania. Odnalezione badania nie rozstrzygają kwestii wpływu jednej bądź drugiej metody na zwiększenie akumulacji płytki nazębnej dookoła zamków ortodontycznych.

Wnioski

1) Jakość wiązania pomiędzy szkliwem a klejem ortodontycznym otrzymana podczas stosowania odmiennych technik pozycjonowania jest porównywalna. 2) Nie stwierdza się różnic pomiędzy obiema technikami dotyczących utraty zamków. 3) W metodzie pośredniej ewentualne odklejenie zamka następuje najczęściej podczas zdejmowania szyny transferowej. 4) W przypadku stłoczeń zarówno technika bezpośredniego, jak i pośredniego klejenia zamków oferuje dobrą jakość adhezji. 5) Zwiększona akumulacja płytki nazębnej w przypadku zastosowania obydwu metod jest związana głównie z pozostawieniem nadmiarów kleju ortodontycznego.