Wstęp.

Zjawisko skurczu polimeryzacyjnego, charakterystyczne dla procesu sieciowania materiałów złożonych, powoduje powstawanie naprężeń na granicy tkanek zęba i kompozytu. W przypadku odbudowy szkliwa i zębiny, utraconych na skutek urazu lub choroby próchnicowej, proces ten odpowiada za odrywanie wypełnienia od ścian ubytku bezpośrednio po jego założeniu. Kleje ortodontyczne, zbliżone w swej budowie chemicznej do materiałów odtwórczych, również ulegają temu zjawisku, czego efektem jest powstawanie pęknięć i nieszczelności pomiędzy szkliwem zębów a podstawami zamków.

Cel.

Celem pracy była ocena naprężeń skurczowych powstających w warunkach laboratoryjnych podczas polimeryzacji światłem widzialnym wybranych ortodontycznych systemów adhezyjnych.

Materiał i metody.

Do badań wykorzystano 4 kleje ortodontyczne: LC Orthodontic Adhesive (Prime-Dent, USA), Enlight (Ormco, Holandia), Light Bond (Reliance, USA) i Alpha-Dent (Dental Technologies, USA). Ocenę naprężeń skurczowych wykonano metodą elastooptyczną. Naprężenia materiałów złożonych, uwidocznione w postaci prążków na światłoczułych płytkach, zwizualizowano przy użyciu polaryskopu kołowego FL200/Gunt (Niemcy).

Wyniki.

Średnie wartości zredukowanych naprężeń skurczowych odnotowane dla każdego z badanych klejów ortodontycznych wynosiły od 7,64 do 11,54 MPa.

Wnioski.

1.) W warunkach przeprowadzonego badania oceniane ortodontyczne systemy adhezyjne podczas polimeryzacji światłem widzialnym generowały naprężenia, których wartości w warunkach klinicznych mogły powodować odrywanie się materiału złożonego od twardych tkanek zęba. 2.) Wartość sił wewnętrznych generowanych w masie materiału podczas jego sieciowania może zależeć od składu chemicznego kompozytu.