Nieprawidłowości anatomiczne i czynnościowe narządu

żucia często współwystępują z wadami wymowy. Profilaktyka

logopedyczna, podobnie jak i profilaktyka zaburzeń

wszystkich elementów narządu żucia, skupia się na kontroli

prawidłowego rozwoju anatomii i czynności

charakterystycznych dla danego okresu rozwojowego.

Wczesna interwencja terapeutyczna daje lepsze rezultaty.

Cel. Celem badania było stworzenie prostego narzędzia dla

lekarzy dentystów umożliwiającego wczesną ocenę

wystąpienia wad artykulacji na podstawie kilku wybranych

parametrów anatomicznych lub czynnościowych. Materiał

i metody. Grupę 300 dzieci w wieku 7–10 lat poddano badaniu stomatologicznemu i logopedycznemu. Analiza

współwystępowania stwierdzonych nieprawidłowości

narządu żucia i wad wymowy, przeprowadzona przy

wykorzystaniu algorytmu CHAID, umożliwiła stworzenie

drzewa decyzyjnego określającego prawdopodobieństwo

wystąpienia zaburzeń wymowy. Wyniki. Stwierdzono

występowanie wielu zależności między poszczególnymi

nieprawidłowościami anatomicznymi lub czynnościowymi

a wadami wymowy oraz dokonano pomiaru jego siły.

Czynnikami wysokiego ryzyka wystąpienia wad wymowy

u dzieci okazały się być przodozgryzy, tyłozgryzy, zgryzy

otwarte, a także krótkie wędzidełko języka, przetrwały

niemowlęcy typ połykania, oddychanie przez usta oraz

przedwczesna utrata zębów mlecznych. Wnioski. Opracowany

algorytm stanowi proste narzędzie diagnostyczne dla lekarzy

stomatologów. Jego wykorzystanie umożliwia wczesne

stwierdzenie ryzyka wystąpienia wad wymowy. Dzieci

z wybranymi zaburzeniami zgryzu powinny być poddawane

profilaktyce logopedycznej oraz kierowane na konsultacje

logopedyczne. Wczesne stwierdzenie nieprawidłowości

pozwoli uniknąć nie tylko nasilenia i utrwalenia wady

wymowy, ale również określonych patologii jamy ustnej.

(Grudziąż-Sękowska J, Olczak-Kowalczyk D, Zadurska

M. Algorytm wczesnej diagnostyki wysokiego ryzyka

wystąpienia wad wymowy u dzieci. Forum Ortod 2018;

14: 119-29).